Het is inderdaad zo dat het duiken met de ouderwetse en 80 kilogram zware uitrusting steeds meer tot het verleden behoort. Maar het is nog steeds mogelijk, sterker nog, er wordt hard gewerkt om de helmduik geschiedenis te behouden voor de toekomst.

De mensheid probeert al vele duizenden jaren een kijkje te nemen onderwater. Maar pas begin 1800 werd er een begin gemaakt met de verovering van de onderwater wereld. De gebroeders Deane zetten daartoe de eerste stap.

Gezamenlijk slaagden zij erin het idee uit te werken om een grote duikerklok te verkleiner tot een duikhelm, waaraan een lederen schort was bevestigd.

Deze duikhelm bestond uit een stuk, het schort was er met loden rivetten aan bevestigd. In feite was dit een open duiksysteem. Hoewel deze duikhelm vol met water kon lopen als men voorover hing werden er toch successen mee behaald.

De Britse Admiraliteit volgde deze eerste duikexperimenten met veel interesse en schreef een opdracht uit om een veiliger duikuitrusting te ontwikkelen.

Augustus Siebe, een Duitse wapen- en edelsmid die naar Engeland geëmigreerd was en die ook de gebroeders Deane had geholpen de eerste duikhelm te maken, slaagde erin om deze opdracht binnen te slepen.

Hij maakte namelijk gebruik van het pas uitgevonden Macintosh rubber om een pak te maken. Verder maakte Siebe een duikhelm uit twee stukken, een kop gedeelte en een borstgedeelte. Deze konden met een schroefdraad verbinding aan elkaar bevestigd worden.

Aan het borstgedeelte werd weer een verbinding gemaakt om het pak aan te bevestigen. Op deze manier kon dus goed en veilig gedoken worden.

Afkomstig van: De helmduiker