Duiken op de Noordzee is een belevenis die is weggelegd voor de meer ervaren sportduikers onder ons. De hindernissen die het met zich meebrengt, zoals de stroming, de golven en het duiken in open water met weinig referentiepunten maakt deze ervaring zo noodzakelijk.

De Noordzee ligt bezaaid met duizenden wrakken. Regelmatig worden er nog nieuwe wrakken gevonden. De meeste van de wrakken zijn prachtig begroeid en een lust voor het oog en de camera.

Tijdens de duik ben je omgeven door grote scholen vissen. Kabeljauwen van ruim één meter zijn geen uitzondering en ook de hondshaaien laten zich steeds vaker zien. Grote krabben en kreeften scharrelen over de bodem op zoek naar iets eetbaars. Het silhouet van het wrak geeft een bijna surrealistisch effect.

Als je nog nooit in Nederland gedoken hebt is het uitdagend om de lol er van in te zien. De meest voorkomende kreten van niet ingewijden zijn 'dat is toch ijskoud' en 'er is toch geen niets te zien'. Deze grove misopvattingen zijn niet geheel uit de lucht gegrepen: Ja, het water is kouder en het zicht is minder dan in Egypte. Maar kou is relatief.

Met een goed pak spartel je in Nederland zelfs in de winter vrolijk rond, zonder pak zit je te klappertanden in dat warme Egypte. En minder zicht betekent niet dat er niks te zien is. Het betekent wel dat je anders moet gaan kijken, meer naar de vierkante meter onder je dan naar die potentiële dolfijnen in de verte. En eventuele ontmoetingen onderwater worden hierdoor des te verrassender.

Afkomstig van: De Kabbelaar